Knock, Knock

Kapı çalındığında açmamak gerektiğini herkes bilir ama bazı seslere kulak vermemek imkânsızdır. Kristyn Foran'ın canlandırdığı genç kadın, yalnız yaşadığı evinde gece yarısı duyduğu ısrarlı tıklamalarla huzurunu kaybeder. Önce komşu sanıp aldırış etmez, sonra her çalışta kapının ardındaki varlığın ona ait bir sırra uzandığını fark eder. Işıklar söner, telefonlar susar, duvarlar fısıldamaya başlar. Her vuruş ona unutmaya çalıştığı geçmişi hatırlatır ve gecenin ilerleyen saatlerinde kapıda kimin beklediğini artık hiçbir komşu açıklayamaz. Geçmişinden kaçmaya çalışırken aslında kapıyı kendisinin araladığını anlar. Korku, dışarıdan gelen bir davetsiz misafirden değil; içeride saklanan ve her vuruşta biraz daha yaklaşan karanlıktan doğar.