Figura 8: La ruina es el metal de nuestra piel

Yazın gelişiyle genç bir sanatçı, büyük resmini tamamlamak için kendini evine kapatır. Başlangıçta yalnızlık ona odaklanma ve yaratma fırsatı gibi görünür; ancak kısa sürede sosyal medya ve pornografinin çekimine kapılır. Ekranların karşısında geçen saatler birbirine karışır, zaman algısı bulanır, gecelerle gündüzler birbirine karışır. Tuval beklerken zihin, kaçındığı her şeyle beslenen bir labirente dönüşür. Yalnızlığın vaat ettiği ilham, yerini tükenmişliğe ve içsel çöküşe bırakır. Ta ki bir gün aynadaki kendi yansımasıyla burun buruna gelene kadar; o bakış, yıllardır görmezden geldiği gerçeği zorlayacak bir hesaplaşmanın kapısını aralar. Facundo Carbonelli'nin yönettiği bu dram, modern çağın dikkat ekonomisinde bir sanatçının benlikle mücadelesini sessiz ama çarpıcı bir dilde ele alıyor.