Eine Krankheit wie ein Gedicht

Jelena Ilić'in kamerası, beş yıl boyunca adli psikiyatri bölümünde ilaç kaynaklı psikoz nedeniyle tutulan kendi babasına yöneliyor. Yaklaşan gündüz serbest bırakma süreci, hem yönetmeni hem de izleyiciyi zorlu sorularla yüzleştiriyor: Babası yeniden şiddete başvurur mu, geçmişle yüzleşip barışma mümkün mü, akıl hastası bir fail topluma nasıl geri kazandırılır? Kişisel bir aile hikâyesini toplumsal bir soruşturmayla birleştiren belgesel, ruh hastalığı, adalet ve affetme kavramlarını aynı çerçevede ele alıyor. Kamera arkasında kızı, kadrajın önünde babası var; bu yakın mesafe, hem kırılganlığı hem de umudu çıplak bir dürüstlükle ortaya koyuyor. Zorlu ama şefkatli bir yeniden entegrasyon hikâyesi.