Anemoia

Marcos, hayatını büyük ölçüde otomatik pilotta sürdürerek geçiren sıradan bir adamdır; kendi yaşamının seyircisi gibi günleri tekrar eder ve her fırsatta daha iyi bir hayatın hayalini kurar. Düşleri onu gerçeklikten uzaklaştırsa da, sorumluluklardan kaçınmasını da kolaylaştırır. Ta ki kapısını bir gün çalan tanıdık bir sesle sarsılana kadar: yıllar önce onu ve annesini terk eden babası, karşısına pişmanlıklarla ve açıklanamayan bir niyetle gelmiştir. Bu beklenmedik yüzleşme, Marcos'un pasif yaşamını altüst eder. Geçmişin yaraları, terk edilmişliğin ağırlığı ve affetmenin imkânsız görünen yükü, baba ile oğlun kırılgan ilişkisini sınava sokar. Marcos, artık seyirci kalamayacağı bir seçimle karşı karşıyadır: geçmişi kapıda reddetmek mi, yoksa kendini yeniden tanımlamak mı?