Baba

Seksen yaşındaki Anthony, Londra'daki dairesinde tek başına yaşamayı her şeye rağmen sürdürmekte kararlıdır; kızının özenle seçtiği bakıcıları alaycı bir tutumla kapı dışarı eder. Ancak Anne, Paris'e taşınma planı içinde olduğundan babasına göz kulak olamayacaktır. Bu noktada Anthony'nin dünyası sarsılmaya başlar: eşyalar kaybolur ya da yer değiştirir, yüzler tanıdık gelirken isimler karışır, zaman zaman her şey bir anda farklılaşır. İzleyici, olayları doğrudan onun gözünden takip eder; neyin gerçek, neyin zihnin ürünü olduğunu ayırt etmek giderek güçleşir. Florian Zeller'in aynı adlı oyunundan uygveye aktardığı bu psikolojik dram, demansın hem yaşayana hem sevenlerine yüklediği ağırlığı, kırılgan bir kamera diliyle hissettirir. Anthony Hopkins'in oyunculuğu, filmin duygusal omurgasını oluşturur.